Na mijn operatie aan mijn knie blijf ik maar sukkelen met mijn knie. Ondanks dat ben ik toch 2x 1^ste geworden bij de survivalruns in Udenhout en Neede, samen met mijn maatje op de 12 km koppels.

Dus ik vroeg me af of ik de 6uurse van Braamt fysiek ook weer kon volbrengen. Ik vroeg aan mijn survivalmaatje Stefan of hij mee wilde doen……en hij zei ja.

Vol spanning stonden we bij de start. Ik vanwege de vraagtekens of ik last ging krijgen van mijn knie en heup en mijn maatje Stefan omdat dit pas zijn 2^de keer was dat hij mee deed met een AR. De eerste ervaring was geen beste omdat het toen 8 uur lang geregend had.

Na het startschot besloten we meteen om de Special Tasks te doen. Dan hoef je daar in de race niet meer over na te denken. We moesten wat klimwerk doen, boogschieten, kanoen en creatief met houtblokken gooien. Na een half uurtje gingen we steppen.

Wat meteen opviel was dat de punten niet bij een pad of weg stonden maar vaak zomaar in een weiland. Hierdoor gingen veel teams over de weilanden en erven van boeren. Daar waren sommigen niet zo blij mee.

Meteen bij de eerste etappe besloten we om de BP te laten liggen omdat we de richttijd van 60 min nooit zouden halen. Uiteindelijk deden we er bijna 1,5 uur over. Met pijn in de kuiten snel op de fiets.

Dat bleek een behoorlijke lange etappe te worden. Ook hier zou de richtafstand van 25/ 40 km ruim overschreden worden . Maar het weer was mooi en de route was mooi gekozen. Daarbij was de samenwerking tussen Stefan en mij briljant. Met een half woord snappen we wat we van elkaar willen. Ik las de kaart en Stefan knipte. Dat ging allemaal zeer soepel.

Halverwege de route moesten we een korte loopetappe doen die we binnen het half uurtje deden. Het tempo lag behoorlijk hoog en hijgend en zwetend sprongen we weer op de fiets.

De top 5 was in zicht maar ik merkte al wel dat we de overige BP´s moesten laten liggen. Dat gaat altijd tegen mijn gevoel in om punten te laten liggen….. maar anders kwamen we te laat. Al fietsend kwam het besef dat we niet alle punten van de RUN etappe gingen halen.

Eenmaal aangekomen bij Marant ( start/finish) hadden we nog maar 30 minuten over om te rennen.

Het tempo lag er nu behoorlijk uit. Het eerste puntje was goed te doen maar door onverklaarbare redenen was ik even niet bij de les en  voordat ik het wist was ik  helemaal hopeloos verdwaald. Zonder te beseffen welke kant we opliepen renden we maar wat……dat voelt echt niet lekker aan. Ook de mensen die we aanspraken wisten niet waar ze waren. Tot op een gegeven moment iemand zei; `Braamt is die kant op`.

Vol gas rende ik die kant op om maar niet helemaal te laat te komen. Stefan was echter helemaal op. Mijn maatje had alles gegeven en kon niet meer.

Op de terug weg toch nog een punt gepakt om zo weer 5 minuten tijd te creëren .

19 minuten na de deadline kwamen we binnen, dat hielt in dat we 4 punten in moesten leveren. Dat is zuur. Wat nog zuurder is is dat de BP´s niet meetelden. Daar baal ik nog het meeste van.

Ondanks mijn blunder werden we toch 4^de van de 52. Daar ben ik toch tevreden mee ondanks dat we maar 1 puntje verwijderd waren van een 2^de plek. Stefan als maatje maakte veel goed.

Overigens is Braamt zeker een aanrader. Wat een mooie omgeving met middeleeuwse dorpjes en voor Nederlandse begrippen pittige heuvels.

Gr. Jeroen Vermeulen